view یک جدول ذخیره شده است.
شما وقتی دستورات Select رو به صورت view مینویسی دستوراتی هستند که معمولا ثابت هستند. شما میتونی روی view یک clustered index بذاری و اونو با جداول دیگه join کنی و مانند یک جدول باهاش رفتار کنی. ولی این قابلیتها رو sp نداره. شما یک سری کار خاص درون sp قرار میدی و همیشه همون کارهارو انجام میده. نمیتونی در select اونو شرکت بدی. نمیتونی روش ایندکس بذاری.نمیتونی بایک جدول دیگه join کنی.
از مزیت های view این است که بعد از یک بار اجرا به صورت موقت در سرور ذخیره می شود و برای مراجعات بعدی از همان استفاده می شود و سرعت خیلی بالایی دارد.
1- برخورد Sql Server با view در هنگام خواندن دادها (select)دقیقا مانند یک جدول حقیقی می باشد. در همین جا یک مزیت بزرگ view آشکار می شود: می توان در مراحل پیاده سازی نرم افزار ساختار یک viewرا تغییر داد و ان را بهبود بخشید بدون آنکه رابط کاربر و کدهای user interface تغییر اساسی کنند.
2- تنها در مورد view هایی که با یک select ساده (بدون join) ساخته می شوند می توان انتظار داشت که دستورات Insert، Update و Delete به درستی عمل کنند. بدین معنا که برخورد Sql Server باViewدقیقا همانند یک جدول واقعی خواهد بود و دستورات DDL (Data Definition Language) و یا به عبارت ساده تر Insert، Update و Deleteعمل خواهند کرد.
View به خاطر کاربردش دارای دو لقب(یا اسم) هستش:
1) Saved Select
2) Virtual Table
اولی به این دلیله که شما یک Query طولانی رو تحت عنوان یک اسم ذخیره میکنین، و برای بدست آوردن نتیجه اون View، نیازی ندارین دوباره اون Query رو بنویسین.